سفر در روایت

✍ عابدی بود که شاگردان زیادی داشت و حتی مردم عامه هم مرید او بودند و آوازه‌اش همه جا پیچیده بود. 

🔸عابد روزی به آبادی دیگری رفت و برای خرید نان به نانوایی مراجعه کرد. چون لباس درستی نپوشیده بود نانوا به او نان نداد و عابد رفت. 

🔹مردی که آنجا بود عابد را شناخت و به نانوا گفت: 

این مرد را می شناسی؟ 

🔸نانوا گفت: 

نه. 

🔹مرد گفت: 

فلان عابد بود. 

🔸نانوا گفت: 

من از مریدان او هستم. 

🔹سپس به دنبال عابد دوید و گفت: 

می‌خواهم شاگرد شما باشم. 

🔸اما عابد قبول نکرد. نانوا گفت: 

اگر قبول کنی من امشب تمام آبادی را طعام می‌دهم. 

🔹عابد قبول کرد. وقتی همه شام خوردند، نانوا گفت: 

سرورم دوزخ یعنی چه؟ 

🔸عابد گفت: 

دوزخ یعنی اینکه تو برای رضای خدا یک نان به بنده خدا ندادی ولی برای رضایت دل بنده خدا یک آبادی را نان دادی!

🔅امام جعفرصادق (عليه‌السلام):

«عمل خالص آن عملی است که دوست نداری درباره آن، احدی جز خدای سبحان از تو تعريف و تمجيد کند.» 

📚وسائل الشیعه، جلد ۱، صفحه ۶