سفر در روایت

خبری هولناک! 📣📣📣

🔹پيامبر خدا صلى‌الله‌عليه‌وآله در پیش‌گویی نگران‌کننده از آینده امت خود فرمودند:

زمانى بر امّتم فرا مى‌رسد، كه آنها از عالمان فرار می‌کنند همانگونه كه گوسفند از گرگ مى‌گريزد!

سيأتي زَمانٌ على اُمَّتي يَفِرُّونَ مِن العُلَماءِ كما يَفِرُّ الغَنَمُ عنِ الذِّئبِ؛

🔹وقتى چنين شد خداوند متعال آنها را به سه بلا گرفتار كند:

فَإذا كانَ كذلِكَ ابتَلاهُمُ اللّهُ تعالى بثلاثةِ أشياءَ:

۱. بركت را از اموال آنها برداشته می‌شود؛ (يَرفَعُ البَرَكَةَ مِن أموالِهِم)

۲. پادشاهى ستمگر و ظالم بر آنان مسلّط خواهد شد؛ (سَلَّطَ اللّه علَيهِم سُلطانا جائرا)

۳. بى ايمان از دنيا مى روند؛ (يَخرُجُونَ مِن الدنيا بلا إيمانٍ).

📚جامع الاخبار، ص۱۳۰.

#حدیث

#آخرالزمان

#علما

✨❈﷽❈✨

💚#رسول_رحمت"صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم” می‌فرمایند:

أفضَلُ العَمَلِ أدوَمُهُ وإن قَلَّ؛

برترين عمل، با دوام‌ترين آن‌هاست، هر چند اندک باشد.

📚تنبیه الخواطر، ج۱، ص۶۳.

#حدیث

#استقامت

✨❈﷽❈✨

💚#رسول_رحمت"صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم” می‌فرمایند:

المؤمنونَ إخْوَةٌ تَتَكافى دِماؤهُم وَ هُمْ يَدٌ على مَن سِواهُم؛

مؤمنان با هم برادرند و خونشان برابر است و در برابر دشمن متّحد و یکپارچه‌اند.

📚 الأمالی للمفيد، ص۱۳، ح۱۸۷.

#حدیث

#وحدت

#برادری

#نهج‌_البلاغه 

▫️جانبوا الکذب؛ فانه مجانب للایمان، الصادق علی شفا منجاه و کرامه، و الکاذب علی شرف مهواه و مهانه.

🟠از دروغگویی برکنار باشید که از ایمان فاصله دارد، راستگو در ساحل نجات و بزرگواری است و دروغگو در لبه پرتگاه هلاکت و پستی است. 

✍تعبير به «جَانِبُوا» نشان مى دهد که دروغ به قدرى خطرناک است که انسان بايد از آن فاصله بگيرد و به آن نزديک نشود; مبادا وسوسه ها او را به پرتگاه بکشاند.و تعبير به «مُجَانِبٌ لِلاِْيمَانِ» نشان مى دهد که دروغ نه تنها با ايمان سازگار نيست، بلکه بسيار با آن فاصله دارد. چرا که دروغگو معمولاً براى جلب منافع، يا دفع ضررها و يا هواى نفس، دروغ مى گويد; در حالى که انسان مؤمن مى داند همه چيز به دست خدا است و نيز مى داند هواپرستى نوعى بت پرستى است.

به صدق کوش! که خورشيد زايد از نَفَست که از دروغ سيه روى گشت صبح نخست

📘#خطبه_86

عالم عجيب پس از مرگ:

#نهج‌_البلاغه 

▫️وَ مَا عَنْ طُولِ عَهْدِهِمْ، وَ لاَ بُعْدِ مَحَلِّهِمْ، عَمِيَتْ أَخْبَارُهُمْ، وَ صَمَّتْ دِيَارُهُمْ، وَ لکِنَّهُمْ سُقُوا کَأْساً بَدَّلَتْهُمْ بِالنُّطْقِ خَرَساً، وَ بِالسَّمْعِ صَمَماً، وَ بِالْحَرَکَاتِ سُکُوناً، فَکَأَنَّهُمْ فِي ارْتِجَالِ الصِّفَةِ صَرْعَى سُبَات

🟠اگر اخبارشان به دست فراموشى سپرده شده و خانه هايشان در سکوت فرو رفته، بر اثر طول زمان و دورى از محل سکونت نيست، بلکه جامى به آنها نوشانده شده که به جاى سخن گفتن گنگ بودن و به جاى شنوايى کر شدن را به آنها داده و حرکاتشان به سکون مبدّل شده است و در نگاه اوّل چنين پندارى که همگى افتاده اند و به خواب فرو رفته اند»; 

✍چه تعبير گويا و تکان دهنده اى و چه گفتار بيدارگر و هوشيار کننده اى! آرى! آنها چنان فراموش شدند که گويى قرنها با ما فاصله داشتند و چنان خانه هاى آنها خاموش است که گويى ساليان دراز از آن رخت بربستند، درحالى که گاه در يک لحظه کوتاه، جام مرگ را نوشيدند و همه چيز پايان گرفت.

📘#خطبه_221